Digitale naailes

Alles ligt op dit moment stil zo ook naailessen en -cursussen. Maar vorige week heb ik een digitale workshop gevolgd bij de INGEacademy.

Het was natuurlijk wel even wennen want in plaats van met mijn machine ergens naar toe te gaan was het nu zaak dat ik niet alleen alle machines die ik verwacht te gebruiken (naai-, lock-, en covermachine) klaar had staan maar ook de pc werkend omdat ik natuurlijk op de workshop moest inloggen via Zoom.

Favoriet stofje meets upcycled gordijn...

Kussens maken vind ik zo leuk om te doen. Lapjes bijeenzoeken en een leuk paspelbandje ertussen en er ligt weer iets leuks op de bank!

Vorige vakantie in Frankrijk sliepen we op een plek die helemaal anders was ingericht dan onze eigen inrichting maar mijn man en ik vonden het allebei helemaal geweldig!

Voetbalshirts voor mijn eigen Messi

Sinds vorige zomer zit mijn zoontje op voetbal en hij is er helemaal wild van. We hielden het eerst nog bij zwemles maar hij bleef zeuren dus deden we een paar proef-voetbaltrainingen.

Hij was meteen verkocht! Met hart en ziel stortte hij zich erin. Daar waar ik eerst dacht dat ons ‘Pietertje’ het beter bij zwemmen kon houden -want dat deed hij erg goed- bleek hij het voetballen na een paar weken toch aardig onder de knie te krijgen. De bal aan de voet houden tijden het dribbelen, penalty schieten of een partijtje spelen: hij deed overal zijn uiterste best op. Omdat ik uit ervaring wist dat hij nogal kan reageren als het niet gaat zoals hij wil of verwacht, had ik hem voorbereid op tegendoelpunten, trainingen in de regen en kou, blauwe enkels etc. Het deerde hem niet: even vrolijk springt hij uit zijn bed om te gaan trainen. Regen als hij moet trainen? “Maakt toch niet uit mam!” Verloren met 18-1? “Geeft niet mam, het is een spelletje”. Hij leert er dus duidelijk meer dan voetballen alleen. Petje af voor de toffe trainers!

Natuurlijk kwam er ook een tenue van zijn held Messi maar hij vond een shirt zijn eigen naam op de rug eigenlijk ook wel tof...

Harvest Club lover

Al eerder schreef ik over de toffe winkel van een vriendin van me: de Harvest Club.

Onlangs betrok ze een nieuw, ruimer pand en afgelopen week was ik voor het eerst in de gelegenheid om eens te gaan kijken aangezien Leuven niet naast de deur ligt.

Het is een heerlijke winkel met toffe fairwear kleding, schoenen, accessoires, make-up en skincare. 

Daarnaast verkopen ze ook nog toffe dingen voor in huis zoals kussens, plantjes en mandjes. 

De Harvest Club verkoopt spullen waar de labels fairwair, eco, handmade, recycled of productie op kleine schaal van toepassing zijn. Zelf vind ik het belangrijk om na te denken over de herkomst van spullen of om ze een tweede kans te geven in een tijd waarin de Primarks en Actions als paddestoelen uit de grond schieten.

Wederom een tof jurkje uit Stof voor Durf het Zelvers!

Ik kocht voor mezelf een tof verjaardagscadeautje: het boek Stof voor Durf het Zelvers 3.

Toen het boek gelanceerd werd was ik op vakantie in Italië en daarna hield ik mezelf voor dat ik genoeg had aan de eerste twee delen. Maar ik zag zoveel toffe jurkjes en sweaters uit het derde deel voorbijkomen op IG dat ik het toch kocht (ondanks de vele boeken die nog op de plank lagen om iets uit te naaien).

Ik naaide onderstaand verjaardagsjurkje voor dochterlief en gelukkig was het op de dag dat deze dame 5 werd mooi weer.

Delfts blauw ik hou van jou

Times flies, en niet zo’n beetje! Sinds december ben ik meer gaan werken en dat is te merken. Het is een hardstikke leuke baan met fijne collega’s maar het is te merken aan mijn vrije tijd dat ik meer van huis ben. Zo ook blogsgewijs: ik zag dat ik mijn vorige blog in januari heb gepost....oeps.

Heb ondertussen nog wel regelmatig genaaid en op Instagram gepost maar de vertaling naar de blog schoot er jammer genoeg bij in.

Ik naaide, of eigenlijk borduurde afgelopen week opnieuw een spijkerjackje voor mezelf.

De koning(in) te rijk met de Regina!

Omdat mijn dochter het liefst in mooie jurkjes ronddanst bestelde ik meteen de Regina van Sofilantjes toen deze uitkwam.

Ik had nog een french terry met kroontjes dus dat paste perfect erbij.

Dit shirt heeft vanzelf de X-factor

Na het Bretonse shirt dat ik deze zomer voor mezelf naaide ging ik direct door met een tweede shirt voor mezelf. Helaas vergat ik er een blogpost aan te wijden...dus dan nu maar in deze laatste blogpost van 2017.

De stof van het shirt is van Lillestoff. Dit merk heeft dus niet alleen toffe kinderstoffen zoals ik 

hier en hier al eens liet zien maar ook voor volwassenen kwalitatieve en mooie versies hebben

Het is een paneelstof en daar had ik sinds het 

ballerinajurkje van dochterlief al enigzins ervaring mee! Toch was het nog heel wat schuiven om de X enigzins in het midden te krijgen. 

Feestelijke jurk in favoriete kleuren

Eindelijk ben ik er weer eens aan toe gekomen om iets op mijn blog te schrijven. 

Een pc die niet werkt, de blogapp die niet door ios 11 ondersteund wordt, feestjes, vakantie, zwemles, voetbaltraining...je kent het wel...

Maar ik had beloofd een nieuwe jurk te maken voor mijn dochter voor oma’s verjaardag en beloofd is....blauw zoals mijn petekindje vroeger altijd zei.

Dochterlief vroeg om een jurk met paars, roze en goud, niet bepaald een combinatie die ik zelf zou kiezen.
 

Maison Bleu Lin: een pareltje om fournituren te shoppen

Om het vakantiegevoel nog even vast te houden neem ik jullie mee naar één van de toffe winkeltjes in Dinan (Bretagne).

Toen we er een jaar of twaalf geleden voor het eerst kwamen was ik op slag verliefd. Het ligt in de meest toeristisch straat van de stad, de rue du Jerzual (deze loopt van één van de middeleeuwse stadspoorten naar de haven en heeft een gemiddeld hellingspercentage van 20%, zie foto) en het heeft een heerlijke uitstraling evenals de rest van de omgeving.

Bretonse versie van de Astertrui uit La Maison Victor

Op vakantie gaan en dan de week ervoor nog snel een hele garderobe in elkaar (willen) naaien, komt dat bekend voor? Ik vond dat ik deze keer vooral zelf aan de beurt was...

De Astertrui zal ik al vaak langskomen in blogland en stond dan ook al een tijdje op mijn inmens lange to-do lijstje.

Maarja welke stofje? Onze vakantiebestemming gaf de doorslag: ik naaide een versie in de Bretonse streep (ok, wel in het rood) in een hele dunne french terry (die alle kanten in schuift onder het machien). 

Wist je dat Coco Chanel al rond 1917 deze streep beroemd en veelgedragen heeft gemaakt? Het was oorspronkelijk matrozenkleding toen Coco Chanel besloot om de jersey truien (normaal onderkleding) met een zwarte pantalon en ketting te gaan dragen als 'gpewone' kleding. En nog altijd is de streepjestrui een veelgedragen item. Wat plaatjes van enkele van mijn helden in de Bretonse streep.

Ik draag sowieso graag strepen maar in blauw of rood krijg ik altijd een vakantiegevoel en ben ik weer even terug in Bretagne, wat ondertussen ons tweede thuisland aan het worden is. Omdat ik geen rode boordstof kon vinden die goed matchte met de stof maakte ik de boorden uit dezelfde stof.

Om het gestreepte geheel wat te breken heb ik er nog een tekst op geplot.

Jazeker, helemaal tevreden in Bretagne!











N.b: De foto's van bovenstaande beroemdheden komen van internet, helaas kon ik de eigenaars ervan niet achterhalen, excuses! De foto van Blondie is door Richard Creamer gemaakt.

Racerbackdress 2.0

De racerbackdress die ik een tijdje geleden cadeau gaf aan een vriendin maakte ik ook voor mijn dochter.

In een ander stofje en met een flamingo applicatie op de voorzijde werd het een heel ander jurkje.

Ze was er erg blij mee en ik kon mezelf dan wel voor mijn kop slaan toen ik het jurkje in de was gooide met een nieuwe lap stof met een rood streepje. Natuurlijk was het jurkje het enige dat lichtroze uit de machine kwam...oh wat baalde ik want normaal gooi ik er zo'n kleurenvangdoekje bij maar ditmaal vergat ik het in mijn haast. Meteen het jurkje nog twee keer gewassen met biotex en gelukkig ging de roze kleur er grotendeels uit.

 

Ik was opgelucht dat ik de fotoshoot in ieder geval al had gedaan...

De applicatie is een afbeelding uit een oude Knippie en sneed ik met de scan 'n cut uit glittervinyl.

Het jurkjes patroon komt van Crafterhours en de stof van de fijne stoffenwinkel Kersenpitje uit Leuven.

Waarom kloppen jurkjes patronen zo vaak niet?

Mijn banderes (haar eigen verbastering van ballerina en danseres) kreeg een hele mooie lap stof cadeau van een lieve tante. Het geluid dat ze maakte toen ze het uitpakte is te vergelijken met dat van een cavia die klem zit in zijn loopwiel: een soort van gepiep dat je trommelvliezen doet trillen. Dit en het knuffelen van de lap is haar manier om te laten weten dat ze iets echt supertof vindt.

Het is de paneelstof  'Mondtanzertraum' van Yela's Kreativ Atelier. Op de ene helft is een grote ballerina afgebeeld en op de andere helft balletschoenen. 

Het was de eerste keer dat ik een paneeltje verwerkte en het was even puzzelen welk patroon ik zou gebruiken want het patroon dat ik in mijn hoofd had paste niet. Als ik de wolkjes aan de hals zou leggen was het te kort voor een jurkje en natuurlijk was dat wat ze wilde dragen. Gelukkig vond ik een patroon uit een oude Knippie (5/2015) waarbij het voorpand uit twee delen bestaat en ik zo toch het paneel als voorkant van de jurk kon gebruiken.

Toen ik eindelijk alles klaar had liggen zag ik dat de rok te wijd was voor het paneel. Gelukkig was er ook een A-lijn versie van de jurk. De zakken liet ik weg want deze paste niet bij deze stof (en zouden binnen de kortste keren uit gelubberd zijn door de grote hoeveelheden stenen die madam dagelijks verzamelt!). De voorpanden en de hals stikte ik met de coverlock door, dan blijft het nog wat rekbaar.

Het was even wringen met de halsbies die, zoals aangeduid in het patroon, veel te klein was voor de hals. Helaas had ik hem al een heel eind vastzitten toen ik toegaf aan mezelf dat het echt niet klopte. Iets wat ik eigenlijk gezien had bij het knippen maar door mijn eeuwige haast stug had genegeerd.

Alles dus weer los halen (arghhh, geen van mijn drie tornmesjes te vinden) en de bies heel wat centimeters verlengd. Gelukkig zat hij toen wel mooi.

De volgende dag hoorde ik een paar kamers verder een heel hoog gepiep: gelukkig, de jurk was goedgekeurd!

Stoere vent in stars and stripes!

Om voor jongens iets leuks te naaien vind ik toch wat moeilijker dan voor meisjes.

Zeker als je dan nog een zoon hebt die heel goed weet wat hij wil, en dus absoluut geen bloesjes, bloemenprintjes of teksten op zijn buik.

Als ik dan van hem een compliment krijg over een jongensoutfit die ik heb gemaakt ben ik altijd erg blij en naai ik voor hem hetzelfde.

Al eerder schreef ik over de toffe bermuda die ik naaide voor ons kleine neefje. Mijn zoontje zei uit zichzelf dat hij hem 'fantastisch' vond en ook zo'n 'trekbroek' zou willen.

Gelukkig lag deze al geknipt klaar dus hoefde hij niet lang te wachten. Het model komt uit La Maison Victor (mei/juni 2016), de stof kocht ik op de markt.

De zakken maakte ik in tegenstelling met wat werd aangegeven in het patroon uit de goede kant van de stof want de binnenzijde van de stof gebruiken aan de buitenkant, dat vond meneer nogal raar...

Het t-shirt kocht ik laatst in de uitverkoop maar er ontbrak voor mij nog iets: ik maakte er een strijkpatroon van Van Ikke op, wat hier al een tijdje lag te wachten. Deze strikpatronen zijn van erg mooie kwaliteit en met een pers zitten ze er helemaal snel en strak op.

Een heel geslaagde outfit al zeg ik het zelf. Op de foto's is het wel duidelijk dat meneer ook tevreden is!

Een supertof en gratis racerbackdresspatroon

Een lief vriendinnetje (ja, ze is een jaar jonger dan ik...) vierde haar verjaardag en ik had totaal geen cadeau inspiratie... 

Een bloemetje? Nee, met een temperatuur van 30 graden is het bosje zo weg. Een doosje bonbons? Ook geen optie want ze is zo supergoed op haar eetgewoonten aan het letten, daar zou ik beter een voorbeeld aan nemen!

De  bende van Twijfel sloeg dus weer toe...

Toevallig kwam ik de avond voor haar feestje op zolder een stofje (gekocht bij Stefs stoffen) tegen waarvan ze wel eens heeft laten vallen dat ze dat tof vond. Het was precies genoeg voor een jurkje voor haar knappe dochter. Ik nam het (gratis) patroon  Crafterhours; een leuk Racerback dress wat ideaal is voor het warme weer. 

Het cadeautje viel goed in de smaak. Een  exemplaar voor mijn eigen dochter volgt snel!

Gepimpt spijkerjasje voor mezelf

Na het naaien van wat kinderkleding en cadeautjes naaide ik eindelijk weer eens iets voor mezelf.
Dit keer ging ik uit van een bestaand spijkerjasje (want dát zelf naaien is echt een brug te ver op dit moment met twee banen en gezin;)).

Ik versierde de rug met een borduurpatroon van Urban Threads om eindelijk eens mijn nieuwe borduurmodule uit te proberen die hier op de kast stond te glimmen.

Ik was vanaf dat ik de website ontdekte helemaal weg van de 'Dia de los Muertos' schedel.

Op de voorzijde van het jasje naaide ik een paar roosjes (aangepast van het grote patroon) zodat ook deze kant wat wordt opgevrolijkt.

De patronen zijn echt  geweldig mooi en het valt me steeds weer op hoe goed ze in elkaar zitten. Zelf gooi ik er wel wat meer versteving (om het bobbelen tegen te gaan) tegenaan dan dat zij op hun website aangeven. Better safe than sorry zullen we maar zeggen!

Ik ben er zo blij mee!!  Zowel met het jasje als mijn nieuwe borduurmodule die dit toch maar mooi fikste zonder stress aan mijn kant over brekende naalden, gebroken draden en een vastlopende naaimachine.

Denk dat ik snel op zoek ga naar nog wat spijkerjasjes!

Deze keer geen stress tijdens het naaien, of toch minder...

Al eerder kon je lezen dat het kraamcadeau voor mijn lieve neefje veel naaistress opleverde maar deze keer was ik er op tijd bij. Het ventje was bijna jarig maar wat geef je cadeau als ze thuis alles al driedubbel hebben?

Ik besloot een stoere outfit maken, de stof met gitaren lag al te wachten op de plank en kocht ik bij Kersenpitje. Het is een tricot van Lillestoff en is heel fijn om te verwerken. Het model komt uit La Maison Victor (mei-juni 2016). In feite lag eenzelfde versie (in een grotere maat) al weken geknipt klaar voor zoonlief maar kwam het er niet van om het te naaien. Blijkbaar heb ik dan weer een stok achter de deur nodig om aan de slag te gaan en dat was hier het naderende feestje.

Om de stoere outfit compleet te maken, maakte ik de naam van zijn papa's band op een (-jawel, er was toch enigszins sprake van tijdnood- gekocht) t-shirt.

Ik wilde er een echt band-shirt van maken  en had in mijn hoofd om er 'CREW' achterop maken met mijn nieuwe speeltje de Scan 'n Cut van Brother (waarover binnenkort meer).
Natuurlijk klopte toen de bende van Twijfel weer aan en ging ik met manlief in overleg (ok, ik mopper, zucht, steun en praat in mezelf en hij luistert, heel fijn!)
Hij opperde om er '(wrecking) CREW' van te maken want als je twee bent gaan er nog wel eens dingen kapot...
Daarnaast is het een verwijzing naar de fantastische studiomuzikanten die in de jaren '60 en '70 menig hit van bands als de Monkees, Sonny & Cher en de Beach Boys hebben ingespeeld (hier bestaat trouwens een toffe documentaire van maar dit terzijde...). Ons neefje wordt vast ook nog eens zo'n goede muzikant!

Zo weer een geschiedenisles gehad én een cadeautje op tijd af. Wat wil ik nog meer?

 

Oja, de gitaar is geleend van manlief en hoorde niet bij het cadeautje....

Dit weer vraagt gewoon om een Solis-jurkje!

Het duurde even maar eindelijk maakte ik ook mijn eerste Solis van Sofilantjes. Ik maakte al eerder meerdere versies van het Liv rokje en die waren hier een groot succes.

Vanaf vandaag staat de Solis bovenaan het favorieten lijstje van mijn dochter. Hij heeft ook alles wat een 'princes-to-be' zoekt in een jurk: hij zit fijn, heeft een blote schouders en bovenal zwiert hij zo mooi!

Hij zat ook heel snel in elkaar wat natuurlijk een pluspunt voor mama is. Dochterlief keek me namelijk met hele lieve oogjes aan toen we op dit eenhoorn-stofje stuitten en ik had haar al gezegd dat ik geen nieuwe stoffen zou kopen omdat ik genoeg heb liggen. Natuurlijk  wond ze me weer om haar vinger en ging er een lapje mee naar huis. Omdat ik er was ingetrapt om toch te kopen, verplichte ik me dan ook om het meteen te verwerken en met dit patroon was dat totaal geen probleem!
 
Voor een volgend exemplaar zijn er wat verbeterpuntjes voor mezelf:  zo heb ik aan de binnenzijde een hele dunne zeer rekbare tricot gebruikt (met het idee dat het zo wat luchtiger zou blijven) met als gevolg dat hij soms wat boven de hals uit  komt piepen. Daarnaast klapt de rolzoom nog af en toe om maar dat is waarschijnlijk met een goede strijkbeurt wel te verhelpen hoop ik.

Tenslotte heb ik geen framilonband gebruikt in de hals en ik denk dat hij met band wat mooier van vorm blijft. Wat is jullie ervaring?

Alles bij elkaar een superpatroon en de volgende stofjes voor dit patroon heeft mijn dochter al uitgezocht!

Upcycling mijn verslaving

De afvalberg wordt groter en groter dus laat ik eens proberen hier iets aan te doen. Op Pinterest zag ik al zoveel leuke ideeën voorbij komen om snoep- en chipsverpakkingen te hergebruiken als etui
Maarja als je wist hoeveel dingen ik op mijn eigen Pinterestbord 'leuk om uit te proberen' staan...
Dan snap je wel dat dat er veel dingen zijn waar ik niet aan toe kom. Soms krijg ik het dan ineens op mijn heupen en MOET er iets gemaakt worden wat ik op dat moment in mijn hoofd krijg.

Aangezien we een feestje hadden van een nichtje besloot ik om in plaats van een envelopje met geld een leuk etuitje te naaien om het geld in te doen.

Ik volgde een tutorial van Pinterest (of Google bijvoorbeeld 'chip bag pencil case') en het zat eigenlijk zo in elkaar. Het schuift wel verschrikkelijk tijdens het naaien maar misschien kwam dat omdat ik geen vinyl heb gebruikt maar een plastic verpakking die in nog had liggen (ik bedacht met immers pas op zaterdagavond om 19 uur dat ik dat ging maken).

Het is supertof om te doen, snel klaar en voor de binnenkant kan je mooi restjes stof opmaken!